Napęd Kanonierka napędzana była dwiema turbinami parowymi Parsons – każda z nich osiągała moc 1500 KM podaje łączną wartość 3800 KM.. Początkowo jednostki wyposażone były w dwa kotły parowe typu -Shultz, później wymieniono je na kotły typu Yarrow, oba typy o ciśnieniu roboczym 18 kg/cm². Okręt napędzały dwie śruby. Maksymalna prędkość jaką mógł osiągnąć wynosiła 17 węzłów, ekonomiczną prędkością było 12 węzłów. Przy prędkości maksymalnej kanonierka mogła przebyć 2822 mile morskie.
Uzbrojenie Główną artylerię pokładową na kanonierkach stanowiły 4 działa kalibru 120 mm modelu 1926 sprzężone po dwa w dwóch wieżach, oraz 3 działa kalibru 76 mm (najprawdopodobniej Ansaldo 1917) wyprodukowane przez Odero-Terni w La Spezia. Obronę przeciwlotniczą zapewniały dwa działa kalibru 40 mm L/39 wyprodukowane na licencji Vickersa. Jednostki posiadały jeden tor minowy, standardowo uzbrojone były w sześć min morskich typu Vickers „H” MK II. W czasie wojny o Chaco zamontowano dodatkowo sześć ciężkich karabinów maszynowych. W późniejszym okresie kanonierki były poddawane indywidualnym modyfikacjom uzbrojenia podaje jakoby „Humaitá” miała od początku służby mniej dział, o jedno kal. 76 mm i jedno kal.