W tym ośrodku pełnił służbę do 1 kwietnia 1946 roku. Był wykładowcą taktyki saperów Wyższej Szkoły Wojennej. Major Ryszard Małaszkiewicz został przeniesiony do komisji regulaminowej przy Sztabie Naczelnego Wodza w Perth. W październiku 1946 skierowany do obozu repatriacyjnego w miejscowości Polkemmet w Szkocji, przeznaczonego dla żołnierzy oczekujących na powrót do kraju. 15 listopada 1946 roku wyruszył z Glasgow statkiem Marine Karen do Gdańska.

Życie cywilne 1946–1988

Po początkowym pobycie u rodziny w Łodzi osiedlił się we Wrocławiu. W grudniu 1946 roku rozpoczął pracę w Zakładach Ceramiki Czerwonej we Wrocławiu na stanowisku dyrektora technicznego.

W styczniu 1950 roku mjr Małaszkiewicz został zdegradowany do stopnia kapitana przez Okręgową Komisję Rejestracyjno-Weryfikacyjną MON we Wrocławiu, która określiła go jako „element politycznie niepewny i wrogo ustosunkowany do obecnego ustroju”.

W tym samym miesiącu został aresztowany przez Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego (WUBP) we Wrocławiu pod rzekomym zarzutem sabotażu gospodarczego (sprawa prowadzona przez Wydział IV WUBP). Prawie równocześnie Wydział I WUBP rozpoczął postępowanie mające na celu uzyskanie zeznań odnośnie do oficerów Polskich Sił Zbrojnych, jak również oficerów oskarżonych w procesie TUN (tym szczególnie interesował się Główny Zarząd Informacji WP).