Aresztowany 24 czerwca 1948 roku w Gdyni. W czasie śledztwa bity i torturowany. Wyrokiem z 25 czerwca 1949 roku został skazany na karę śmierci. 5 września prezydent Bolesław Bierut ułaskawił Beynara i zamienił karę śmierci na karę dożywotniego więzienia, później zmienioną na 15 lat więzienia. Świadek w procesie m.in. „Łupaszki”, w więziennym szpitalu przebywał m.in. z Aleksandrem Krzyżanowskim „Wilkiem”. Pracował w więziennym zakładzie krawieckim. Na mocy amnestii warunkowo zwolniony z więzienia 29 sierpnia 1956 roku, zamieszkał i pracował w Sulechowie. Do 1989 był inwigilowany przez komunistyczne służby specjalne PRL.
Od 1956 roku żonaty, miał córkę. Zmarł 26 września 1997 roku w Sulechowie i został pochowany na cmentarzu komunalnym w tym mieście.
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Wojska Krzyż Armii Krajowej Krzyż WiN Krzyż Kary Śmierci
Przypisy Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku. Wybór i opracowanie: Grzegorz Wąsowski i Leszek Żebrowski, Warszawa: „Volumen”, 1999. s.