Rok później w Krzemieńcu przyjął święcenia kapłańskie (jako mężczyzna żonaty) z rąk biskupa pińskiego i poleskiego Beniamina.
W październiku 1941 Głagolewowie udzielili pomocy Żydówce Izabelli Mirkinej, przekazując jej fałszywe dokumenty tożsamości oraz świadectwo chrztu (należące do Tatiany Głagolewej). Następnie umożliwili jej zamieszkanie w ich domu, przedstawiając ją jako krewną duchownego. Od 1942 przechowywali również jej córkę Irinę Mirkiną. W 1943 przenieśli się razem z nimi na wieś pod Kijowem, jednak w styczniu 1943 ze względów bezpieczeństwa postanowili powrócić do miasta, nadal ukrywając obie kobiety na dzwonnicy cerkwi Opieki Matki Bożej w Kijowie, a następnie we własnym domu. Aleksiej i Tatiana Głagolewowie razem z nastoletnimi dziećmi Mariją i Nikołajem udzielili również pomocy dwóm innym żydowskim kobietom – Tatianie Szewielewej i jej matce Jewgieniji, którym przekazali fałszywe zaświadczenia o chrzcie i które ukrywali w budynku na terenie cerkiewnymGlagolev FAMILY.. Duchowny spisał również świadectwo związane z zagładą Żydów ukraińskich w Babim Jarze.
Od 1944 do śmierci w 1972 ks.