Przykładowo, pod względem ogólnego schematu upierzenia przedstawiciele obu rodzajów przypominają inne gatunki używające do żerowania na gałęziach niekiedy pozycji akrobatycznych – Premnornis, Siptornis, Anabacerthia spp., Syndactyla spp. i Cichlocolaptes spp. Opisano dwa podgatunki; w północnym stanie São Paulo są wobec siebie sympatryczne i mogą się krzyżować (intergradation).
Holotyp gatunku (i zarazem podgatunku nominatywnego) pochodził z Nova Friburgo, a holotyp P. c. camargoi z Porto Cabral (miejscowość przy rzece Parana w São Paulo).
Nazwa rodzajowa Heliobletus pochodzi od dwóch greckich słów – ἡλιος hēlios „słońce” oraz βλητος blētos – „rażony, dotknięty”; nazwa gatunkowa pochodzi od łacińskiego słowa contaminatus – „brudny, zanieczyszczony”. Nazwa rodzajowa Philydor pochodzi od greckiego φιλυδρος philudros „kochający wodę”, od φιλος philos „kochać”;