Na I Zjeździe Elektrowni Polskich w Krakowie został wybrany na przewodniczącego Związku Elektrowni Polskich, Związku Przedsiębiorstw Tramwajowych i Kolei Dojazdowych. Uczestniczył w pracach wielu organizacji elektrotechnicznych, był członkiem Państwowej Rady Elektrycznej, Polskiego Towarzystwa Elektrycznego, Państwowej Rady Kolejowej oraz jej Rady Nadzorczej. Należał do Stowarzyszenia Dozoru Kotłów w Warszawie, wchodził w skład Głównego Zarządu Stowarzyszeń Elektrowni Polskich oraz był prezesem Koła Stowarzyszenia Elektrotechników Polskich we Lwowie i wiceprezesem Międzynarodowego Związku Tramwajowego. Należał do władz wielu spółek m.in. Siła i Światło, Siersza-Wodna, Polskie Zakłady Elektryczne Brown Boveri, Polskie Towarzystwo Akumulatorowe. Jego stan zdrowia znacznie pogorszył się po śmierci jedynego syna Stanisława. Zmarł na atak serca w sanatorium w Merano. Spoczywa w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Jego żoną była pisarka Jadwiga Petrażycka-Tomicka (1863-1931).

Przypisy