mały|Grób Mariana Janica na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Marian Janic, ps. „Marian” (ur. 8 września 1901 w Częstochowie, zm. 24 sierpnia 1997) – powstaniec śląski, pułkownik MO, oficer Gwardii Ludowej, szef sztabu Obwodu III Radomsko-Kielckiego AL.
Życiorys Syn Rocha i Józefy. Po udziale w powstaniu śląskim[którym?], pracował w Straży Celnej na granicy polsko-niemieckiej i w kolejnictwie. W czasie okupacji niemieckiej wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. Służył w Gwardii Ludowej, a później w Armii Ludowej, w której pełnił funkcję szefa sztabu Obwodu III Radomsko-Kieleckiego. Po wojnie pracował w warszawskim MBP. W lipcu 1946 przekazany do dyspozycji Ministra Komunikacji, a następnie skierowany do pracy w Komendzie Głównej SOK. Później w MSW (do 1971), m.in. w ramach Służby Bezpieczeństwa.
Był działaczem Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (we wrześniu 1969 wszedł w skład Prezydium Zarządu Głównego ZBoWiDNowe władze ZBoWiD [w:] Głos Słupski, nr 251, 22 września 1969, s. 1-2.,Trybuna Robotnicza, nr 108 (8784), 8 maja 1972, s. 2.) i członkiem frakcji tzw. partyzantów działających wewnątrz PZPR.