Boris Nikołajewicz Lelawski, ros. Борис Николаевич Лелявский (ur. 22 lipca 1886 roku, zm. 5 listopada 1935 roku we Lwowie) – rosyjski działacz państwowy, deputowany do IV Dumy Państwowej, emigracyjny działacz prawosławny, poeta i publicysta.
Był właścicielem ziemskim w guberniach wołyńskiej, kijowskiej, kałużskiej i jekaterynosławskiej. W 1908 roku ukończył imperatorską szkołę prawa, po czym pracował w kancelarii kijowskiego, podolskiego i wołyńskiego generał-gubernatora. Od 1909 roku pełnił funkcję zasławskiego marszałka szlachty. W 1910 roku został urzędnikiem departamentu spraw ogólnych ministerstwa spraw wewnętrznych. W 1912 roku został wybrany do IV Dumy Państwowej. Początkowo działał we frakcji parlamentarnej prawych, następnie zasilił szeregi bezpartyjnych. W 1913 roku otrzymał tytuł radcy nadwornego. W tym samym roku wstąpił do Zebrania Rosyjskiego. W 1914 roku wybrano go marszałkiem szlachty guberni wołyńskiej. Od 1915 roku stał na czele urzędu ziemskiego guberni wołyńskiej. Był sekretarzem komisji parlamentarnej do spraw zreformowania policji. Opowiadał się za rozwojem prywatnej inicjatywy gospodarczej.