Henryk Jurkiewicz (ur. 27 lutego 1926 w Glichowie, zm. 26 listopada 2012 w Kielcach) – polski geolog, profesor nauk przyrodniczych, w latach 1981–1984 rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach.
Życiorys Trzy klasy gimnazjum ukończył na tajnych kompletach w czasie niemieckiej okupacji. Mając 17 lat został wywieziony przez Niemców do obozu pracy przymusowej Plaszow, skąd uciekł. Maturę zdał w Krakowie w 1948, a cztery lata później ukończył studia z zakresu geologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1961 na podstawie pracy Otwornice paleogenu polskich Karpat Środkowych uzyskał stopień naukowy doktora w Państwowym Instytucie Geologicznym. Habilitował się tamże w 1973 w oparciu o rozprawę Budowa geologiczna podłoża centralnej części niecki miechowskiej, opublikowaną w „Biuletynie Geologicznym”.
Na początku lat 50. podjął pracę w Przedsiębiorstwie Poszukiwań Naftowych w Krakowie, skąd został przeniesiony do oddziałów w Krośnie (1954) i Jaśle (1955). W latach 1961–1978 pracował w Oddziale Świętokrzyskim Państwowego Instytutu Geologicznego w Kielcach, będąc zastępcą dyrektora.