W 1976 podjął pracę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Kielcach. Przez 24 lata kierował Zakładem Geografii Społeczno-Ekonomicznej (1979–1981 i 1983–2005). Ponadto od 1983 do 1987 był kuratorem i kierownikiem Zakładu Geografii Fizycznej. Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego – najpierw w latach 1984–1990, a później od 1999 do 2002. Na początku lat 90. został prorektorem uczelni, a od 20 listopada 1995 do 31 sierpnia 1996 był jej rektorem, zastępując przebywającego na urlopie naukowym Adama Kołątaja i porządkując zaniedbania finansowe, inwestycyjne i kadrowe z lat 1990–1995. Na emeryturę przeszedł w 2005.

Był członkiem m.in. Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN i rady Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Naukowo zajmował się: kierunkami rozwoju produkcji rolniczej, ekonomiczno-organizacyjnymi i środowiskowymi aspektami mechanizacji rolnictwa, racjonalizacją użytkowania ziemi i rolniczej przestrzeni produkcyjnej, a także ochroną i kształtowaniem środowiska życia człowieka. Wypromował ponad 300 magistrów i 180 licencjatów, był opiekunem lub promotorem czterech i recenzentem 12 prac doktorskich.