Humaitá – kanonierka rzeczna typu Humaitá używana przez marynarkę wojenną Paragwaju. Zwodowana w 1930 roku brała udział w wojnie o Chaco transportując żołnierzy na front. Po wojnie uczestniczyła w licznych rebeliach, w 1983 roku została wycofana z czynnej służby w i udostępniona zwiedzającym jako okręt muzeum.
Historia powstania
Prezydent Eligio Ayala zdecydował w 1927 roku o rozbudowie marynarki wojennej. Powodem był narastający konflikt z Boliwią o tereny Gran Chaco, trwający z przerwami od 1887 roku. Plan nowych jednostek przygotował oficer marynarki José Bozzano. Okręty miały działać na rzekach, przeciwko celom powietrznym i naziemnym, stąd nacisk na małe zanurzenie i znaczną liczbę dział pokładowych, kosztem opancerzenia i mobilności. Negocjacje prowadzono z Danią, Włochami, Francją i Wielką Brytanią. Umowę na dostawę dwóch kanonierek podpisano 26 września 1928 roku z dostawcą włoskim, opiewała ona na kwotę 1,25 mln USD.
Budowa Stępkę pod okręt postawiono 21 kwietnia 1929 roku w genueńskiej stoczni . Budowany był pod nazwą „Capitán Cabral”. Wodowanie nastąpiło 16 kwietnia 1930 roku. Nazwa kanonierki została zmieniona 30 lipca 1930 roku na „Humaitá”.