Józef Szczepkowski (ur. 12 grudnia 1890 w Nowym Jorku, zm. 31 stycznia 1974 w Toruniu) – polski duchowny metodystyczny, w latach 1957-1969 superintendent naczelny Kościoła Metodystycznego w PRL.
Życiorys Młodość spędził w USA i wtedy związał się z metodyzmem. W latach 20. XX wieku pełnił urząd pastora metodystycznego w diecezji Michigan. W okresie międzywojennym przybył do Polski i zawarł związek małżeński z Zofią Makowską. Zamieszkał w Toruniu i do wybuchu II wojny światowej pracował jako nauczyciel języka angielskiego szkole oficerskiej marynarki.
W 1939 wraz z żoną i dziećmi został wysiedlony z Torunia. Zamieszkał w Warszawie, gdzie podjął służbę pastora II zboru metodystycznego z siedzibą przy ul. Chłodnej, a następnie w latach 1941-1944 II pastora zboru przy ul. Mokotowskiej przy ks. Michale Kośmiderskim. Przeżył powstanie warszawskie, po którym wyjechał z rodziną do Krakowa, gdzie w marcu 1945 został pastorem tamtejszej parafii metodystycznej. W tym samym roku przeniósł się do Torunia, gdzie uczestniczył w organizowaniu studiów anglistycznych na nowo powstającym uniwersytecie.