Kamień Tizoca (hiszp. Piedra de Tízoc) – ogromny bazaltowy dysk odkryty 17 grudnia 1791 roku w rejonie Templo Mayor w Meksyku. Mierzy 267 cm średnicy, 121 cm grubości i waży 26 ton. Sądzi się, że mógł być kamieniem ofiarnym (temalacatl), jednak najprawdopodobniej był jedynie pomnikiem wykutym na cześć Tizoca, siódmego władcy Tenochtitlánu panującego w latach 1481–1486.
Choć rządy Tizoca były jednymi z najkrótszych i najgorszych w historii Azteków, to właśnie za jego panowania wykuto kamień, który obok Kamienia Słońca stał się jednym z najsłynniejszym azteckich rękodzieł. Był to właściwie jego największy wkład w kulturę, ponieważ władca nie przeprowadził żadnych zmian społecznych ani reform wojska, czy administracji. Jako dowódca również się nie sprawdził i poniósł wiele militarnych porażek, co doprowadziło do tego, że pod koniec jego rządów azteckie imperium było już poważnie osłabione. Prawdopodobnie, żeby podnieść swoją reputację i pokazać w lepszym świetle swoje rządy rozkazał wykuć kamień, na którym miały być przedstawione jego wielkie zwycięstwa i podboje.