Marcus Antistius Labeo (ur. ok. 42 r. p.n.e., zm. 10/11 r. n.e.) – rzymski prawnik, syn Kwintusa Antistiusa Labeo i uczeń Gaiusa Trebatiusa Testy. W młodym wieku osiągnął urząd pretora, jednak jego kariera polityczna nie rozwinęła się dalej. Jako zagorzały republikanin, otwarcie okazywał niechęć do dyktatorskich rządów Oktawiana Augusta. Niekiedy celowo doprowadzał cesarza do złości podczas posiedzeń senatuSwetoniusz, Żywoty cezarów II, 54.. August odwdzięczył się pomijając pewną kandydaturę Labeona na stanowisko konsula i zamiast niego wywyższając do tego honoru jego rywala Gaiusa Ateiusa Capito, wiernego nowemu reżimowi prawnikaTacyt, Roczniki III, 75; Pomponiusz Sekstus, Enchiridion 47..
Nie znajdując dla siebie miejsca w politycznej rzeczywistości pryncypatu, Labeon poświęcił się jurysprudencji. Owocem jego pracy był ogromny dorobek pisarski – ok. 400 dzieł, cenionych i cytowanych przez późniejszych jurystów (m.in. Gaiusa, Ulpiana i Paulusa). W Digestach Justyniana znajduje się poświęcony mu pochlebny fragment, zakończony konkluzją, że "wprowadził wiele innowacji" (plurima innovare instituitDigesta 1, 2, 2, 47.). W tych samych Digestach wykorzystano ok. 500 fragmentów jego prac.