Armii, oficerami legionowymi.

2 lipca 1916 roku pułkownicy Haller oraz Sosnkowski przedstawili treść uchwały Rady Pułkowników generałowi Puchalskiemu. Ten odpowiedział, że jak otrzyma memoriał w sprawie usamodzielnienia się Legionów, to przekaże go do NKA. Natomiast uchwałę Rady Pułkowników dotyczącą oznak stopni uznał za nielegalną. Ponadto oświadczył, że do NKA prześle raport opisujący aktualną sytuację w Legionach Polskich oraz żądanie przysłania specjalnej komisji, która zajęłaby się tymi sprawami. Jeszcze tego samego dnia gen. Puchalski wydał rozkaz oficerski (nr 74) nakazujący do 4 lipca włożenie dotychczasowych dystynkcji. Do tego rozkazu zastosowała się tylko Komenda Legionów oraz 3. pułk piechoty płk. Minkiewicza.

3 lipca miało miejsce kolejne zebranie Rady Pułkowników. Wzięli w nim udział pułkownicy Haller, Roja, Rydz-Śmigły, Sosnkowski, a także ppłk Berbecki, majorzy: Brzezina, Fleszar, Galica, rotmistrz Belina-Prażmowski oraz kapitanowie: Kazimierz Łukoski i Juliusz Ostoja. Obecni na spotkaniu podjęli uchwałę w sprawie złamania solidarności przez płk. Minkiewicza, który postąpił wbrew jednomyślnym uchwałom, za którymi sam głosował. Druga przegłosowana uchwała dotyczyła podtrzymania wcześniejszej uchwały z 1 lipca o zdjęciu dystynkcji przez wszystkie oddziały legionowe.