Sammy Taylor, właśc. Samuel Douglas Taylor (ur. 27 lutego 1933, zm. 8 października 2019) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza.

W 1956 podpisał kontrakt z organizacją Milwaukee Braves, jednak rok później został oddany do Chicago Cubs, w którym zadebiutował 31 lipca 1957. W kwietniu 1962 w ramach wymiany zawodników przeszedł do New York Mets, w którym występował do końca czerwca 1963. Grał jeszcze w Cincinnati Reds i Cleveland Indians, w którym zakończył karierę po zakończeniu sezonu 1963.

30 czerwca 1959 brał udział w jednej z nietypowych zagrywek w historii baseballu. W meczu St. Louis Cardinals – Chicago Cubs, w pierwszej połowie czwartej zmiany przy próbie odbicia Stana Musiala, miotacz Cubs Bob Anderson narzucił trzy balle i jeden strike. Następnie wykonał wild pitch, a piłka uderzając w Sammy’ego Taylora i sędziego Vica Delmora, powędrowała pod backstop (bariera za łapaczem, oddzielająca trybunę od boiska). Sędzia uznał to za czwarty ball i Musial otrzymał bazę za darmo. Piłka jednak ciągle była w grze (ang. fair ball), więc Musial podjął próbę zdobycia drugiej bazy;