W drugiej połowie lat 50. pracował w Wydawnictwie Ministerstwa Obrony Narodowej na stanowisku redaktora, a od 1959 do 1961 był bibliotekarzem w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Radomiu. W latach 1961–1971 był bibliotekarzem i wykładowcą w Studium Nauczycielskim w tym mieście. W 1971 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Kielcach, przekształconej następnie w Wyższą Szkołę Pedagogiczną i Akademię Świętokrzyską. Z kielecką uczelnią związany był – początkowo jako asystent, a później adiunkt, docent i profesor – do 2006 roku. Przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora Instytutu Filologii Polskiej oraz dwukrotnie był dziekanem Wydziału Humanistycznego (1974–1978 i 1982–1984). W 2006 został zatrudniony na stanowisku profesora w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.
Specjalizował się w historii literatury i edytorstwie. Jego zainteresowania badawcze obejmowały literaturę Młodej Polski, w szczególności życie i twórczość Stefana Żeromskiego. Opracował m.in. jego korespondencję, która została wydana w sześciu tomach w latach 2001–2010, oraz pisma zebrane. Publikował m.in. w „Pamiętniku Literackim”, „Przeglądzie Humanistycznym”, „Kieleckich Studiach Filologicznych”, „Polonistyce” i „Tygodniku Kulturalnym”.