Tadeusz Westfal, ps. Karaś, Miś, Ostroga (ur. 8 kwietnia 1915 w Promnicach, zm. 8 lipca 1944) – polski pilot wojskowy, żołnierz ZWZ-AK, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Dzieciństwo i młodość Urodził się 8 kwietnia 1915 r. we wsi Promnice niedaleko Poznania. Po śmierci ojca, robotnika rolnego, który poległ walcząc w I wojnie światowej latem 1917 roku w Belgii i ponownym małżeństwie matki, rodzina przeniosła się do wsi Bolechowo. Ukończył siedem klas szkoły powszechnej. Nie mógł kontynuować nauki ze względu na trudną sytuację materialną rodziny, podjął więc pracę jako robotnik w folwarku Szlachęcin. Wykazywał zainteresowanie wojskiem. Zdobył Państwową Odznakę Strzelecką i Państwową Odznakę Sportową.
Służba wojskowa W 1933 po ukończeniu 18 lat zgłosił się na ochotnika do czynnej służby wojskowej, a w kwietniu 1934 roku wcielono go do 55 Poznańskiego pułku piechoty stacjonującego w Lesznie, którym dowodził płk Stefan Rowecki. Po przeszkoleniu służył w plutonie łączności. Ukończył kurs kandydatów na podoficerów rezerwy i zdecydował się pozostać w wojsku jako podoficer nadterminowy.