Akcje likwidacyjne w rejonie Wysokiego Mazowieckiego wymierzone były we współpracowników niemieckiej policji jak również współpracowników okupacyjnych władz sowieckich z lat 1939–1941 i funkcjonariuszy sowieckich oraz pospolitych bandytów. Żołnierze „Karasia” likwidowali również wyjątkowo szkodliwych funkcjonariuszy policji pomocniczej (Schutzmannschaft), rozbrajali posterunki i patrole żandarmerii oraz organizowali zasadzki na trasach komunikacyjnych. W kwietniu 1943 roku za „wyróżniającą się służbę żołnierską w szeregach wojska w konspiracji” Westfal został odznaczony Krzyżem Walecznych. Jesienią 1943 został zdekonspirowany i zaczął się ukrywać. Władze okupacyjne rozesłały za nim listy gończe i wyznaczyły nagrodę za pomoc w jego ujęciu (najprawdopodobniej 5 tysięcy reichsmarek). Pod koniec 1943 roku pełnił przez krótki czas funkcję referenta organizacyjno-personalnego Obwodu AK Wysokie Mazowieckie, a następnie p.o. I zastępcy komendanta obwodu i p.o. komendanta obwodu. W styczniu 1944 roku otrzymał awans na stopień podporucznika.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tadeusz Westfal · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.