Adolf Ligoń (ur. 20 lutego 1855 w Zawadzkiem, zm. 2 września 1931 w Katowicach) – działacz społeczny, pisarz, dziennikarz, wydawca.
Życiorys Urodził się 20 lutego 1855 w Zawadzkiem (pow. strzelecki) na Opolszczyźnie, w rodzinie kowala - poety oraz pisarza ludowego Juliusza Ligonia. Rodzina Ligoniów przeniosła się tam z Królewskiej Huty (obecnie Chorzów) po urodzeniu jego starszego brata Jana Ligonia. Razem z bratem ukończył miejscową szkołę ludową.
W 1870 rodzina przeprowadza się do Królewskiej Huty. Jego brat Jan do 1884 był bibliotekarzem Kółka Towarzyskiego w Królewskiej Hucie oraz reżyserem i aktorem amatorskich przedstawień teatralnych.
Razem z ojcem brał udział w amatorskiej działalności scenicznej swego starszego brata. Na potrzeby amatorskiego teatru przerabiał niemieckie komedyjki, m.in. „Telefon bez drutu, czyli kiszkomówca”, „Opętany Walek”, „Pijak przed sądem”. Niektóre z przeróbek, m.in. „Śmierć za życia”, w 1881 publikował w „Gazecie Górnośląskiej”. Tłumaczył także niemieckie powieści.
W 1883 roku otworzył w Królewskiej Hucie księgarnię, którą po sporach z pruskimi władzami musiał niebawem zamknąć.