Bonawentura Graszyński (ur. 10 lipca 1859 w Murowanej Goślinie, zm. 9 lutego 1922 w Poznaniu) – polski filolog klasyczny, grecysta, nauczyciel, autor poezji i dramatów w języku starogreckim.
Życiorys Był synem Romana Graszyńskiego i Anny z domu Toczkowskiej. Kształcił się w gimnazjum w Lesznie. Szkołę średnią ukończył w 1879. Studiował w Gryfii, gdzie ukończył filologię klasyczną i sanskryt. Tam w 1887 zdał egzamin nauczycielski. Następnie przez dwa lata odbywał praktykę jako kandydat próbny w gimnazjum w pałacu biskupim w Hildesheim. Następnie przez 16 lat był nauczycielem prywatnym na ziemi poznańskiej. Pracował w majątku Twardowskich w Kobylnikach. Po przeniesieniu do Galicji w zaborze austriackim w latach 1903-5 pracował w C. K. Gimnazjum w Stryju, a następnie do 1908 w Gimnazjum im. Króla Kazimierza Jagiellończyka w Kołomyi. Od 1908 uczył w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Uczył też języka greckiego w Prywatnym Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej we Lwowie. Podchodząc do rządowego egzaminu z filologii klasycznej przedłożył dwie tragedie greckie własnego autorstwa, które ministerstwo uznaje na równi z pracami. W 1908 roku przeniósł się do Lwowa, gdzie pracował do odzyskania niepodległości przez Polskę. W 1919 został nauczycielem w Poznaniu w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego.