Tubmaryna – dawny europejski jedno- lub dwustrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych.
Nazwa Według Curta Sachsa najstarszą nazwą tubmaryny jest występujący w XV-wiecznej literaturze niemieckiej termin trumscheit (pol. „bębniące polano”). Nazwa ta etymologicznie związana jest z mechaniką podstawka, który podczas gry uderza w płytę rezonansową instrumentu jak perkusista w werbel. W XVII wieku instrument zaczęto określać terminem trumpet marine, którego pierwszy człon nawiązuje do barwy dźwięku przypominającej wczesne trąby. Pochodzenie określenia marine (pol. morska) nigdy nie zostało ustalone, choć wysunięto kilka mniej lub bardziej prawdopodobnych hipotez. Bezspornie odrzucaną jest ta, według której tubmaryna miała zastosowanie jako narzędzie sygnałowe w żegludze. Instrument cechuje się niskim natężeniem dźwieku, co dyskwalifikuje go z pełnienia podobnej roli. Inne z odrzuconych teorii wiążą określenie marine z imieniem średniowiecznego trębacza i polską nazwą instrumentu („tubmaryna”). Bardziej prawdopodobną, ale również niepotwierdzoną w piśmiennictwie tezą jest zniekształcenie terminu mariana, czyli „maryjna” (od imienia Marii z Nazaretu).