Antoniego w Siemianowicach oraz katecheta w Szkole Handlowej oraz Dokształcającej Szkole Kupiecko-Handlowej w Katowicach.
Od 1934 roku notariusz w Sądzie Biskupim w Katowicach, kapelan rezerwy Kurii Polowej, a od 1938 roku ponadto rektor kościoła Przemienienia Pańskiego w Katowicach. Moderator Sodalicji Pań Urzędniczek pw. Matki Bożej Różańcowej w Katowicach, prezes miejscowego Stowarzyszenia Kobiet Zarobkujących.
Po wybuchu II wojny światowej, substytut w parafiach: pw. św. Antoniego w Dąbrówce Małej (obecnie dzielnica Katowic), następnie parafii pw. św. Pawła w Nowym Bytomiu. W 1941 roku aresztowany przez gestapo, uchronił się przez wywiezieniem do obozu koncentracyjnego w Dachau. Wydalony z diecezji katowickiej z zakazem objęcia jakiejkolwiek placówki duszpasterskiej. Podczas okupacji przebywał w Nowej Cerkwi (Śląsk Opolski), Wrocławiu oraz Berlinie. Ukończył tam kursy języka francuskiego oraz rosyjskiego.
Po zakończeniu wojny, w czerwcu 1945 mianowany administratorem w parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Goduli (obecnie Ruda Śląska).
Od 1 września 1945 substytut, od 1963 zatwierdzony jako proboszcz parafii pw. św. Barbary w Chorzowie. Wznowił, rozpoczętą przed wojną budowę kościoła św. Floriana.