Danglars jest zdumiony, gdyż nigdy nie słyszał o hrabim Monte Christo ani o obligacjach haitańskich, jednak widok pierścienia ze szmaragdu, który arystokrata oferuje jako zastaw, zgadza się na warunki swego gościa. Zgodnie z przewidywaniami Monte Christa akcje przynoszą wielkie zyski jemu oraz Danglarsowi. Baron jest zafascynowany hrabią i idąc za jego radą inwestuje wszystkie swoje oszczędności w budowę kolei żelaznej w Luizjanie. Potrzebuje on na to jednak więcej pieniędzy niż posiada, dlatego odwiedza Fernanda Mondego, który obecnie jest u niego poważnie zasłużony. Fernand nie ma jednak jak spłacić Danglarsa, więc boi się, że ten każe go uwięzić. Jednak baron oświadcza, iż zamiast sumy dłużnik może mu oddać za żonę swą córkę, Walentynę. Mondego początkowo odmawia, ale wie, iż jest w sytuacji bez wyjścia.
Nieco później Danglars i Monte Christo rozmawiają o dalszych interesach. Baron chce kupić od hrabiego jego piękny pierścień ze szmaragdem. Monte Christo odmawia, ale oświadcza, iż może ofiarować w prezencie baronowi sam kamień. Danglars wyraża na to zgodę. Tego samego wieczoru odbywa się przyjęcie z okazji osiemnastych urodzin Walentyny Mondego. Dziewczyna bardzo chce poznać hrabiego Monte Christo, który budzi jej wielkie zainteresowanie.