Kazimierz Urbaniak (ur. 24 lutego 1901, zm. 4 kwietnia 1927 w Toruniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego (zdegradowany), agent Abwehry.
Życiorys Urodził się 24 lutego 1901 w rodzinie Ignacego, administratora majątku Chłapowskiego w powiecie kościańskim. Po utworzeniu Wojska Polskiego wstąpił do niego jako ochotnik. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Okręgowej Szkole Podoficerskiej Nr 6, a jego oddziałem macierzystym był 60 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 października 1920 i 1066. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 października 1922 w korpusie piechoty. W 1923 pełnił służbę w 60 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim, a od następnego roku w 66 pułku piechoty w Chełmnie, którego I batalion był detaszowany w Chojnicach. 15 sierpnia 1926 został przeniesiony do 1 batalionu strzelców w Chojnicach.
W 1925 bądź 1926 został zwerbowany przez swojego kolegę pułkowego, porucznika Pawła Piontka do działalności szpiegowskiej na rzecz niemieckiego wywiadu – Abwehry. W listopadzie 1926 został aresztowany przez polski kontrwywiad.