Jan Bernard Rejecki (ur. 20 sierpnia 1912 w Końskich, zm. 16 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik, pilot rezerwy, polski lekkoatleta, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Bolesława i Natalii z Majewskich. Uczeń Państwowego Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Końskich, gdzie złożył egzamin maturalny w 1934. W okresie gimnazjalnym zajmował się modelarstwem, a następnie działał w Kole Szybowcowym. W uznaniu zasług położonych na rzecz lotnictwa został wyróżniony Brązową Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, nadaną przez Zarząd Główny w Warszawie 13 maja 1933. Absolwent Kursu w Szkole Szybowcowej w Polichnie, gdzie uzyskał dyplom pilota szybowcowego kat. „B” z uprawnieniami instruktora I stopnia w dniu 11 sierpnia 1933. Instruktor na szybowisku w Baryczy k. Końskich. Harcerz, redaktor pisma szkolnego „Młoda Myśl” i zastępca przewodniczącego Samorządu Szkolnego. Po maturze w 1934 przeszedł szkolenie wojskowe w Łodzi, a w 1935 został na własną prośbę skierowany na szkolenie do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył w stopniu kaprala podchorążego rezerwy pilota w 1936. W dniu 1 stycznia 1937 mianowany do stopnia podporucznika pilota. W 1936 rozpoczął naukę w Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Poznańskiego.