mały|Grób Pawła Beylina na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Paweł Beylin (ur. 27 lipca 1926 w Haarlemie, zm. 13 sierpnia 1971 w Warszawie) – polski socjolog muzyki, publicysta i tłumacz.
Życiorys Był synem Gustawa Beylina (1889–1940), prawnika, komediopisarza i tłumacza. Dzieciństwo i młodość spędził w Warszawie. W 1938 rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Komorowie i Milanówku. W 1943 został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Wiosną 1945 odzyskał wolność i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Jesienią tegoż roku znalazł się w Paryżu, gdzie zdał maturę, a następnie studiował w tamtejszym Instytucie Nauk Politycznych i École normale de musique. Jesienią 1947 powrócił do Polski i rozpoczął studia socjologiczne na Uniwersytecie Warszawskim zakończone magisterium w 1952. Od 1949 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1952–1954 studiował w Instytucie Kształcenia Kadr Naukowych, następnie w latach 1954–1957 w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. Od 1954 do 1968 był wykładowcą filozofii, socjologii i estetyki w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, wykładał także w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej tamże.