Włodzimierz Winawer (ur. 30 sierpnia 1908 w Petersburgu, zm. 17 kwietnia 1997 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, sędzia, prokurator wojskowy, zastępca prezesa Najwyższego Sądu Wojskowego (1957-1962).
Życiorys Syn Edwarda i Zofii z d. Perl. W 1926 skończył warszawskie gimnazjum, a w 1930 studia prawnicze na UW. Został referentem w kancelarii, a w 1932 aplikantem w kancelarii adwokackiej i równocześnie kierownikiem Wydziału Prawnego Towarzystwa Ubezpieczeniowego „Port S.A.”.
1940-1943 przebywał w ZSRR, gdzie pracował m.in. przy wyrębie lasu. W maju 1943 wstąpił ochotniczo do WP i został zastępcą dowódcy kompanii ds. polityczno-wychowawczych 1 pp 1 DP im. T. Kościuszki, wkrótce potem zastępcą kwatermistrza 1 DP (do 1944). 1944-1945 korespondent dziennika „Zwyciężymy”, później przez kilka miesięcy podprokurator i potem wiceprokurator Prokuratury 1 Armii WP.