thumb|250px|Jeden z sześciu zachowanych listów do Mingbena. Zbiory Muzeum Sztuki Seikadō Bunko w Tokio Zhongfeng Mingben (chiń. 中峰明本, pinyin Zhōngfēng Míngběn; kor. 중봉명본 Chungbong Myŏngbon; jap. Chūhō Myōhon; wiet. Trung Phong Minh Bản; ur. 1263, zm. 1323) – chiński mistrz chan z okresu panowania dynastii Yuan oraz kaligraf.
Życiorys Pochodził z rodziny Sun. Jego dziadek przeniósł się do Qiantang, nowej dzielnicy Lin’an (obecnie Hangzhou), wówczas stolicy Songów. Hangzhou było stolicą do czasów podboju przez Mongołów w roku 1276. Matka Mingbena pochodziła z rodziny Li i zmarła gdy Mingben miał 9 lat. Był najmłodszym z siedmiorga dzieciUta Lauer. A Master of His Own – The Calligraphy of the Chan Abbot Zhongfeng Mingben. 1263-1323. s. 50.. Śmierć matki była punktem zwrotnym w jego życiu; porzucił wtedy świeckie wykształcenie i zaczął zgłębiać teksty buddyjskie.
Już jako nastolatek pragnął zostać mnichem i od 15 roku życia przestrzegał „Pięciu wskazań”, które przyjmowali świeccy wyznawcy buddyzmu. W ofierze dla Buddy spalił swój mały palec. Udał się także na medytację na okoliczną górę Lingdong, która była miejscem pobytu słynnego mistrza chan Wumena Huikaia, autora WumenguanNatasha Heller. Zhongfeng Mingben and the Case of the Disappearing Laywomen. s.