Od 30 kwietnia 1919 studiował prawo na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. W 1920 będąc w 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty, pod dowództwem generała Leonarda Skierskiego, uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Ostatecznie do rezerwy przeszedł w stopniu porucznika. W 1934 posiadał przydział w rezerwie do 7 Batalionu Telegraficznego w Poznaniu.
Po ukończeniu wiosną 1923 studiów i odbyciu aplikacji rozpoczął praktykę adwokacką w Sądzie Okręgowym w Poznaniu. Zawodnik (tenisista) AZS Poznań. Czołowy tenisista Wielkopolski lat 20. XX wieku. W 1924 został akademickim wicemistrzem świata w grze podwójnej. Działacz sportowy Polskiego Związku Lawn-Tenisowego. Prezes AZS Poznań (1920–1921). W latach 1921–1929 w Zarządzie Głównym Polskiego Związku Lawn-Tenisowego (m.in skarbnik i wiceprezes). Publikował artykuły dotyczące tenisa w „Przeglądzie Sportowym” i „Sporcie Polskim”; wraz ze Zdzisławem Szulcem wydał Podręcznik gry lawn-tenisowej (wyd. 1925). Od 1925 prowadził kancelarię adwokacką w Poznaniu, w latach 1934–1937 był członkiem sądu dyscyplinarnego miejscowej Izby Adwokackiej.