W 1960 roku przystąpił do Kościoła Chrystusowego, prowadzonego przez Walentego Dawidowa (jego zięcia).
Po śmierci żony w 1970 zamieszkał u córki, Antoniny, w Opolu, która była żoną Mikołaja Sosulskiego Wuj Kazimierza Sosulskiego.. Druga jego córka wyszła za Walentego Dawidowa. Zmarł 8 września 1976 roku w wieku 88 lat.
Oceny W 1996 roku na łamach „Chrześcijanina” napisano, że wielokrotnie był osadzany w aresztach, bądź płacił wysokie grzywny. „Nigdy nie starał się odpłacić złem za zło, ale modlił się o te osoby, aby Pan im przebaczył i dał upamiętanie”. Ryszard Michalak uznał go za bohatera i autentycznego lidera ewangelikalnego. Diametralnie odmienną ocenę dał Henryk Ryszard Tomaszewski w 2009 roku, który zarzucił mu kłamstwo oraz brak odwagi. W sierpniu 1951 roku, gdy jeszcze uwięzieni byli Franciszek Januszewicz i Teodor Maksymowicz, Czerski podziękował władzom za „wolność religijną i tolerancję”. Według Andrzeja Jeziernickiego „otwarcie sprzeciwiał się władzom komunistycznym”.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy Kategoria:Duchowni Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL Kategoria:Polscy duchowni zielonoświątkowi Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 1976