W XV wieku konwenty dominikańskie w Brescii i Bergamo stały się ośrodkami ruchu obserwanckiego w zakonie dominikańskim. W 1459 weszły w skład utworzonej wówczas Kongregacji Lombardzkiej, autonomicznej struktury w zakonie, niezależnej od władzy prowincjała. Wikariusz generalny Kongregacji Lombardzkiej przejął z rąk prowincjała Lombardii Górnej prawo mianowania inkwizytorów Brescii i Bergamo. W tym samym stuleciu oba ośrodki znalazły się w granicach Republiki Weneckiej.
W lipcu 1498 generał zakonu dominikanów Gioacchino Torriani rozdzielił okręg Brescii i Bergamo na dwa samodzielne trybunały. Pierwszym inkwizytorem trybunału w Bergamo był prawdopodobnie Domenico di Frassino da Lodi, aczkolwiek jako pierwszy w źródłach tytułowany jest w ten sposób Cristoforo Alzani da Bergamo, mianowany 18 września 1498List nominacyjny Domenico di Frassino da Lodi nie wymienia jego okręgu inkwizytorskiego, został jednak wydany 10 lipca 1498, a więc tego samego dnia, którego Torriani zadecydował o rozdzieleniu Brescii i Bergamo i o mianowaniu Angelo Faelli inkwizytorem Brescii. Ponadto wszystkie inne trybunały obsadzane przez Kongregacje Lombardzką miały wówczas swoich inkwizytorów, stąd Bergamo pozostaje jedyną możliwością.