Song gaoseng chuan (język chiński 宋高僧傳, pinyin Sòng gāosēng zhuàn; język koreański 송고승전 Song kosŭng chŏn; język japoński Sō kōsōden; język wietnamski Tống cao tăng truyền; pol. Biografie wybitnych mnichów Song) – jedno z głównych dzieł do poznania historii wczesnego buddyzmu w Chinach i chanu poprzez biografie.
Tekst Dzieło to powstało w 988 roku i zostało napisane przez historyka buddyjskiego Zanninga na żądanie dworu cesarskiego. Należy do tego samego nurtu, co wcześniejsza praca Xu gaoseng zhuan napisana przez Daoxuana w roku 667.
Praca ta była całkowicie inna od późniejszych tekstów pisanych z pozycji sekciarskich i napisanych dla promowania linii przekazu. Song gaoseng chuan jest napisane wykorzystując podział na kategorie, takie jak np. Tłumacze, Komentatorzy, Czyniący Cuda czy Praktykujący Medytację (chan). Dzieło to wykazuje pewne zmiany, które zaszły w ciągu trzystu lat dzielących oba teksty. O ile w Xu gaoseng zhuan dwie kategorie Tłumaczy i Komentatorów dotyczyły aż 42% (295) mnichów z ogólnej liczby biografii 705 osób, to w Song gaoseng chuan Tłumacze i Komentatorzy zawierają 21% (138) z 656 biografii mnichów. Wyraźnie widać, że nastąpiła zmiana ze sposobu stania się "wybitnym" z uczoności na korzyść tych, którzy zajmowali się praktyką, wiarą i zdobywaniem zasługAlbert Welter. Monks, Rulers, and Literati.