stwierdzano wtedy lęgi. Część populacji zostaje na Tasmanii cały rok.
W sezonie lęgowym występuje głównie w lesie eukaliptusowym, gdzie rośnie np. Eucalyptus nitida czy E. ovata; do tego na wrzosowiskach. W zimie na zalesionych wybrzeżach; może przemieszczać się celem szukania pożywienia np. na słone mokradła i inne środowiska z obecnością halofitów, jak soliród (Salicornia), Arthrocnemum (komosowate), sit (Juncus), sodówka (Suaeda).
Zachowanie Łąkówka krasnobrzucha odzywa się charakterystycznym brzęczeniem, powstającym poprzez powtarzanie ostrego cziter–cziter. Prócz tego wydaje z siebie miększe, dzwoniące dźwięki. Migracje odbywają się głównie w nocy; stwierdzano drapieżnictwo ze strony sokołów wędrownych (Falco peregrinus), co wskazuje na aktywność wędrówkową również za dnia. N. chrysogaster, zwłaszcza w lecie, odżywia się głównie nasionami traw, na przykład Lepyrodia tasmanica i Eurychorda complanata.
Lęgi Okres lęgowy trwa od października do marca lub kwietnia (według autorów HBW od listopada do grudnia). Gniazdo mieści się w dziupli eukaliptusa na wysokości 8–25 m, niekiedy używanej kilka lat z rzędu;