W 1924 skończył wyższe kursy wojskowo-akademickie dla wyższego dowództwa Armii Czerwonej, a w 1928 wyższe kursy dla wyższego dowództwa przy Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie. Od jesieni 1929 szef sztabu 3 Korpusu Strzeleckiego, 1930-1931 zastępca szefa II Wydziału Sztabu Armii Czerwonej, w lutym 1931 powrócił na poprzednie stanowisko, ale w grudniu 1931 ponownie został szefem II Wydziału SG RKKA. 1933-1935 zastępca szefa Wydziału Administracyjnego Wojskowej Rady Rewolucyjnej ZSRR, 1935-1936 szef, a 1936-1937 zastępca szefa Wydziału Administracji Ludowego Komisariatu Obrony. XI 1937 - V 1938 szef sztabu Charkowskiego Okręgu Wojskowego, V-X 1938 - Kijowskiego Okręgu Wojskowego, X 1938 - XII 1939 zastępca szefa Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, 9 II 1939 mianowany komkorem. XII 1939 - I 1941 szef sztabu 7 Armii, na tym stanowisku brał udział w agresji ZSRR na Finlandię. W 1939 wstąpił do WKP(b), VI 1940 mianowany generałem porucznikiem, a X 1941 generałem pułkownikiem. I 1941 - VI 1943 szef sztabu Frontu Dalekowschodniego, od IX 1943 szef Głównego Wydziału Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, V 1953 przeszedł na emeryturę z powodu złego stanu zdrowia.