Michaił Wasiljewicz Abamielikow, (ur. 13 września 1893, zm. 1 marca 1979 w Nyack) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigrant, oficer Armii Polskiej w ZSRR, a następnie II Korpusu Polskiego podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1911 ukończył Kijowski Korpus Kadetów, zaś w 1913 r. kijowską szkołę wojskową. Służył w 44 Kamczackim Pułku Piechoty. Brał udział w I wojnie światowej. Podczas walk frontowych został ciężko ranny. Po wyleczeniu odkomenderowano go jako oficera szkoleniowego do szkoły wojskowej w Kijowie. Następnie służył w siergijewskiej szkole artyleryjskiej. W 1917 przeszedł do szkoły chorążych w Jekaterynodarze. Doszedł do stopnia sztabskapitana.
Wstąpił do nowo formowanych wojsk Białych gen. Antona Denikina. Uczestniczył w I Marszu Kubańskim. Od jesieni 1919 r. służył w Drozdowskiej Brygadzie Artylerii. W maju 1920 r. objął dowództwo 8 Baterii Brygady. Doszedł do stopnia pułkownika. W listopadzie tego roku wraz z wojskami Białych został ewakuowany z Krymu do Gallipoli.