Bitwa pod Krotoszynem-Zdunami – potyczka konfederatów barskich z siłami rosyjskimi, do której doszło pod Krotoszynem i Zdunami 14 czerwca 1768.
Na początku czerwca 1768 Wojciech Rydzyński rozpoczął gromadzenie jednostek wojska koronnego, które zamierzał wykorzystać do walki zbrojnej przeciwko oddziałom rosyjskim znajdującym się w Poznaniu i Toruniu. Ścigany przez znaczne oddziały rosyjskie pod dowództwem ppłka Konstantinowa i mjra Iwana Drewicza liczące 1500 żołnierzy i 2 działa. Wcześniej W. Rydzyński ścierał się z powodzeniem z przednimi strażami Rosjan w dniu 12 czerwca pod Raszkowem.
Oddział Wojciecha Rydzyńskiego składał się z:
chorągwi husarskiej ziem podolskich (dowodzona przez Wojciecha Rydzyńskiego) chorągwi husarskiej wojewody mazowieckiego chorągwi pancernej wojewody smoleńskiego chorągwi pancernej starosty czerwonogrodzkiego chorągwi huzarskiej starosty kowalskiego i młodzieszyńskiego (Stanisława Dąmbskiego) chorągiew pancerną starosty lanckorońskiego (Józefa Wielopolskiego) chorągiew husarska referendarza koronnego chorągiew straży przedniej Byszewskiego rotmistrza Mieszkowskiego dezerterzy z Regimentu Pieszego Koronnego im. Królewicza gen. mjra K. W. Schacka regiment konny Joachima Potockiego pod dowództwem kpt.