Wiktor Benedykt Wiśniewski herbu Prus I (ur. 1822 w Strzeliskach, zm. 1890 we Lwowie) – polski szlachcic, ziemianin, powstaniec z 1863, pisarz.
Życiorys Wiktor Benedykt Wiśniewski urodził się w 1822 w Strzeliskach, w Galicji, w polskiej rodzinie szlacheckiej Wiśniewskich herbu Prus, jako syn Mikołaja i Emilii z Nartowskich herbu Trzaska. Jego ojciec był kapitanem I pułku ułanów wojsk napoleońskichJerzy Sewer Dunin Borkowski, Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich, Lwów 1895, s.632. W 1849 Wiktor został wylegitymowany ze szlachectwa, przed wydziałem Stanów GalicyjskichPoczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej, Lwów 1857, s.276. W 1863 wziął czynny udział w powstaniu styczniowym, jak napisał później we wspomnieniach: W powstaniu służył w oddziałach Langiewicza i Jeziorańskiego, jako oficer piechoty w randze kapitana. Walczył w bitwach pod Małogoszczem, Pieskową Skałą, Skałą i KobylankąJózef Białynia Chołodecki, Pamiętnik Powstania Styczniowego , Lwów 1913, s.400. W 1864 napisał Wspomnienia kapitana wojsk polskich z roku 1863, które zostały wydane 1866 w Lipsku. Wcześniej bo 1865 wydano tom Galicja, czyli rok 1863 i 1864, dedykowany szlachcie galicyjskiej.