Sprzążki występują u podstawczaków, ale nie wszystkie podstawczaki je mają. Występują u gatunków mających przegrody typu dolipor, przez które do sąsiednich komórek nie mogą przedostać się organella komórkowe i jądra. Aby to mogło nastąpić, na ich przegrodach tworzą się sprzążki. Sprzążki nie występują u tych podstawczaków, które mają przegrody proste, przez które możliwa jest wymiana organelli komórkowych. Zasadniczo sprzążki występują tylko na strzępkach generatywnych (ale nie zawsze muszą na nich być). Występowanie sprzążek jest cechą podstawową i zwykle stałą dla danego gatunku – rzadko spotyka się gatunki posiadające zarówno liczne sprzążki, jak i proste przegrody na strzępkach generatywnych. Czasami (rzadko) na jednej przegrodzie występuje kilka sprzążek. W preparacie mikroskopowym sprzążki czasami są trudne do zaobserwowania. Sprzążka występująca u nasady podstawki nosi nazwę sprzążki bazalnej.
Najstarsze znaleziska sprzążek odkryto w skamieniałych strzępkach w kopalnej paproci Botryopteris antiqua sprzed około 325–350 mln lat.