Legion potępieńców (dun. De fordømtes legion, ang. Legion of Damned) – powieść wojenna duńskiego pisarza Svena Hassela z 1953. Polskie wydanie książki ukazało się w 2004 w tłumaczeniu Juliusza Wilczura-Garzteckiego.
Treść Jest pierwszą częścią wojennej serii, opartej w dużym stopniu na osobistych przeżyciach autora z okresu służby na prawie wszystkich frontach II wojny światowej, w tym w jednostkach karnych Wehrmachtu. Bohaterami są członkowie 27. Pułku Pancernego (który w rzeczywistości nigdy nie istniał): Sven (autor, narrator wszystkich powieści Hassela), Joseph Porta (humorystyczny gawędziarz, pochodzący z Berlina), Willie Beier - Stary (doświadczony starszy sierżant), oberst Manfred Hinka, oberfeldfebel Hugon Stege i inni. Z uwagi na fakt, że powieść ta otwiera cykl i, według autora, jest w 90% autobiograficznaze wstępu autora, to nie pojawiają się w niej jeszcze znane z następnych części postacie Legionisty, Małego, Barcelony, czy Juliusa Heide. Stary i Porta ostatecznie giną, by potem pojawić się ponownie, w następnych częściach, już zdecydowanie bardziej fikcyjnych. Autor przedstawił losy swoich bohaterów na różnych frontach II wojny światowej koncentrując się na brutalności i bezsensowności wojny oraz roli pojedynczego żołnierza w konflikcie.