Należał do grona organizatorów założonego w 1954 Instytutu Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk, gdzie przez siedemnaście lat zajmował stanowisko kierownika Zakładu Biochemii Roślin i był wicedyrektorem instytutu dla spraw naukowych.
W 1957 został profesorem zwyczajnym, od 1965 nawiązał współpracę z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie był współorganizatorem Katedry Biochemii i Biofizyki, którą kierował od 1969 do 1970. Ze względu na zły stan zdrowia przeszedł do Zakładu Biochemii Roślin w Instytucie Biologii Molekularnej, którym kierował do śmierci. Od 1964 roku był członkiem korespondentem PAN.
Jego drugą żoną była Jadwiga Szymak-Reiferowa, rusycystka, historyk literatury, tłumacz i nauczyciel akademicki, docent UJ.
Zmarł 2 kwietnia 1971 w Krakowie, spoczywa na cmentarzu Rakowickim (cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty) (kwatera LXXXI-14-44). mały|Grób Ignacego i Jadwigi Reiferów na cmentarzu wojskowym przy ul.