Liliana Lubińska (ur. 14 października 1904 w Łodzi, zm. 19 listopada 1990 w Warszawie) – polska neurobiolog, profesor Instytutu Biologii Doświadczalnej w Warszawie.
Życiorys Dzieciństwo spędziła w Rosji, w Moskwie uczęszczała do czterech klas gimnazjum. W 1918 razem z rodziną przeprowadziła się do Warszawy, rok później kontynuowała naukę w Gimnazjum Filologicznym Związku Zawodowego Nauczycieli Polskich Szkół Średnich. W tym okresie zainteresowała się ruchami lewicowymi, uczestniczyła w nielegalnych pochodach pierwszomajowych oraz zorganizowała samokształceniowe kółko nauki o ruchach robotniczych. Po egzaminie maturalnym w 1923 rozpoczęła studia na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Po roku wyjechała do Francji, aby kontynuować naukę na Wydziale Nauk Ścisłych na Sorbonie. Po trzech latach studiów uzyskała licencjat w dziedzinie Fizjologii Ogólnej Chemii Biologicznej i Chemii Ogólnej, a następnie otrzymała stanowisko młodszej asystentki prof. Louisa Lapicque'a w Zakładzie Fizjologii Ogólnej. Opracowała dysertację na temat analizy odruchu językowo-szczękowego i odruchu mrugania, za którą wyróżniono ją nagrodom Coëmme Akademii Medycznej w Paryżu oraz uzyskała tytuł docteures scienes. Podczas pobytu we Francji jej zainteresowanie ruchami lewicowymi początkowo zmniejszyło się, a następnie ustąpiło niechęci.