W lipcu 1943 jego działalność została dekonspirowana, aby się ukryć przeszedł do oddziałów partyzanckich, gdzie został lekarzem 4 batalionu pod dowództwem A. Grysiuka. Został aresztowany 13 października 1943 podczas obławy obejmującej wsie Tomaszówka i Jarosziwka, hitlerowcy ujęli wówczas 1500 osób, partyzantów i mieszkańców okolicznych wsi. Mimo tortur nikogo nie wydał, razem z innymi jeńcami został spalony w stodole we wsi Jarosziwka. Jego prochy spoczęły w zbiorowej mogile w Tomaszówce. Pośmiertnie dekretem z 7 sierpnia 1944 nadano mu tytuł Bohatera Związku Radzieckiego.
Dorobek naukowy Opublikował prace dotyczące zapobiegania i leczenia chorób krocza wywołanych podczas porodu (1938), leczenia przetoki pęcherza moczowego i pochwy (1940). Proponował stosowanie fistulografii podczas transplantacji łożyska przy ukrytych wadach pęcherza moczowego.
Bibliografia Petro Bujko, Słownik biograficzny Bohatów Związku Radzieckiego
Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1943