W 1680 roku wybuchła następna zaraza, w Pradze, dlatego cesarz austriacki Leopold I Habsburg zwrócił się z prośbą o przywiezienie tam obrazu. 15 marca 1680 roku w uroczystej procesji przeniesiono go ulicami Pragi po czym zaraza ustąpiła, a arcybiskup praski Jan Fryderyk Waldstein potwierdził urzędowo cudowność obrazu. W drodze powrotnej obraz zatrzymał się w miejscowości Hradec Králové, gdzie ludzie również cierpieli na skutek zarazy. Rok później miasto w dowód wdzięczności ofiarowało Piekarom obraz wotywny.
20 sierpnia 1683 roku król Jan III Sobieski wraz z królową Marią Kazimierą (Marie Casimire Louise de La Grande d'Arquien), królewiczem Jakubem i dworem, odbył pielgrzymkę do sanktuarium Matki Boskiej w Piekarach. Dostojnych gości powitał biciem w dzwony i procesją superior zakonu jezuitów, ojciec Jerzy Bellman. Podczas nabożeństwa w Piekarach nie było na miejscu cudownego obrazu, tylko jego kopia, gdyż oryginał został wywieziony 25 lipca przez ojca superiora do Opola, obawiając się napadu Tatarów krymskich, oraz protestanckich powstańców węgierskich (kurucy) księcia Emeryka Thököly (Imre Thököly).