W roku 1910 został powołany do wojska w Berlinie. Tam też od roku 1912 kontynuował studia na Akademii Górniczej, gdzie w roku 1913 otrzymał dyplom inżyniera górnictwa, po czym wyjechał do Szwecji do pracy w kopalni rudy w Silvhyttan w . W czasie I wojny światowej w stopniu podporucznika służył w armii pruskiej, jako lotnik w eskadrze Richthofena. W roku 1918 obronił w Berlinie pracę doktorską z zakresu budowy kopalń.
22 października 1922 roku w Krotoszynie wziął ślub z nauczycielką francuskiego w gimnazjum Haliną Lerchenfeld, córką Haliny Stefanii z Dąbskich baronowej Lerchenfeld.
thumb|left|Kopalnia Król, 1922 r. W 1919 pracował jako ekspert górniczy w Serbii. W latach 1919–1920 był ekspertem w międzynarodowej komisji górniczej Śląska, pracując w kopalni „Szombierki”, a w latach 1920–1922 w Jaworznie, 1922–1928 był zawiadowcą pola wschodniego kopalni Król w Królewskiej Hucie. W latach 1928–1932 dyrektor kopalni „Huta Laura” w Siemianowicach, w latach 1932–1934 kopalni „Anna” w Pszowie, 1934–1935 dyrektor techniczny Rybnickiego Gwarectwa Węglowego, 1935–1939 dyrektor Zarządu Przymusowego Kopalni Pszczyńskich. Prowadził też działalność społeczną jako członek władz Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego.