W latach późniejszych była jeszcze kilkakrotnie restaurowana, ale w formie z 1889 roku zachowała się do dziś. Wnętrze i wyposażenie Wnętrze kościoła łączy zachowane elementy późnobarokowego wystroju architektonicznego z wyposażeniem pochodzącym przede wszystkim z końca XIX i XX wieku.
W zachodniej, pochodzącej z XVIII wieku części kościoła zachował się barokowy wystrój architektoniczny. Ściany rozczłonkowane są wysokimi pilastrami, a we wnętrzu znajdują się masywne, również opilastrowane filary. Całość obiegają silnie profilowane i gierowane gzymsy. Ryszard Małowiecki zwracał uwagę na monumentalny charakter tej części wnętrza, osiągnięty m.in. przez znaczną wysokość pilastrów i filarów.
Obecny układ wschodniej części wnętrza jest rezultatem rozbudowy kościoła przeprowadzonej pod koniec XIX wieku. Dobudowano wówczas prezbiterium, dwie boczne kaplice i zakrystie, a w 1893 roku wykonano nowy strop oraz arkadę oddzielającą prezbiterium od nawy.
Dekorację malarską wnętrza wykonano po II wojnie światowej. W 1946 roku Antoni Rochowicz wykonał polichromię według projektu Władysława Drapiewskiego, znanego autora dekoracji malarskich licznych kościołów na Mazowszu.