Staraniem miejscowego proboszcza i nauczycieli władze polskie ponownie w 1925 roku przywróciły prawa miejskie. Miasto było nadal zaniedbane. Łączność z większymi miastami utrzymywano za pośrednictwem dwóch kursowych autobusów Żyda – Mośka Hamburgiera. Do kilku domów była doprowadzona energia elektryczna z Młyna Grodka i Browarna. Mieszkańcy posiadali kilka odbiorników elektrycznych. Od 1931 roku przystąpiono do poprawiania estetyki miasta. Zaczęto likwidować bagna, bajora, porządkować ulice (kładąc bruk) i rynki. Wybudowano dom dla urzędu z remizą strażacką, wywiercono trzy studnie publiczne. Miasto miało wodę. Liczyło już 4165 mieszkańców. thumb|upright|left|Pomnik poległym i pomordowanym w czasie II wojny światowej W okresie II wojny światowej Żuromin znalazł się poza terenem działań wojennych. 15 września 1939 roku do miasta przybyły pierwsze oddziały niemieckie i od tej pory znajdowało się pod okupacją niemiecką. Utworzono posterunek żandarmerii. W październiku 1939 r. Żuromin został bezpośrednio wcielony do Rzeszy i jako część rejencji ciechanowskiej włączono go do prowincji Prusy Wschodniehttps://sztetl.org.pl/pl/miejscowosci/z/849-zuromin/96-historia-miejscowosci/70695-historia-miejscowosci. Zmieniono nazwę miasta na Görtzen. Zarządzali nimi kolejno: komisarze niemieccy – Bechtel, Wieczorek, Wintt i Lejbicki.