3 lipca 1863 walczył pod Kaszewicami w bitwie tej rozbito i rozproszono oddział kozaków setnika Krinkowa (50 koni), zginęło 6 kozaków oraz ciężko ranny został oficer. Po walce Lüttich poprowadził oddział do Chorzenic, gdzie odpoczywający powstańcy zostali zaskoczeni przez porucznika Fiodorowa z sotnią kozaków i niedobitkami KrinkowaBitwy i potyczki 1863-1864, Stanisław Zieliński, nakł. Funduszu Wydawniczego Muzeum Narodowego Polskiego, Rapperswil 1913, s. 207. Bocheński, który próbował zorganizować obronę, został otoczony przez kozaków, w nierównej walce został 18-krotnie ranny i uznany za nieżywego, kilka godzin przeleżał na pobojowisku, obdarty do naga. Uratowała go pomoc Marii Pstrokońskiej, właścicielki majątku ziemskiego Chorzenice, przewieziono go razem z 6 rannymi powstańcami do chorzenickiego dworu, w którym był ukrywany i leczony przez 3 miesiące. Po wyleczeniu ran udał się do Drezna, następnie do Poznania z zamiarem przekroczenia granicy i wzięcia udziału w walkach, z nieznanych powodów nie zrealizował swojego zamierzenia. W tym okresie został awansowany przez Rząd Narodowy do stopnia majora. Następnie próbował przekroczyć granicę austriacką, został jednak aresztowany w Oświęcimiu.