Podczas Grand Prix Francji 1939 dwa modele 308 zostały zgłoszone przez Christiana Kautza.
Egzemplarza o oznaczeniu AC 79, którym prawdopodobnie ścigał się Pintacuda, używali później Chico Landi i Henrique Casini, a Landi sprzedał ten egzemplarz w 1948 roku. Pod koniec 1949 roku samochód został wypożyczony Antonio Fernandezowi, który go poważnie uszkodził. Około 1956 roku Casini odbudował samochód i umieścił w nim silnik Cadillaka. Następnie właścicielami byli Colin Crabbe i Julian Mazjub.
Właścicielem egzemplarz AC 78 był Bellini Caviglia. Model ten pod koniec 1938 roku przybył do Montevideo, po czym zakupił go Italo de Luca. W latach 1939–1942 ścigali się nim Ricardo Nasi, Ricardo Carú i José Canziani. W 1946 roku Oscar Gálvez, wspólnie z Julio Rosso i Ernesto Petrinim, zakupił egzemplarz, po czym w latach 1947–1951 ścigał się nim. Następnie sprzedał go ACA, który przekazał go Juanowi Manuelowi Fangio. Samochodem ścigał się także Manuel de Teffé. Obecnie pojazd znajduje się w Museo Juan Manuel Fangio.
Trzeciego egzemplarza po II wojnie światowej używał Raymond Sommer, wypożyczający go od Alfa Corse. Samochodem tym ścigali się także Jean-Pierre Wimille, Raph i Jaime Neves.
Model 308 był także używany w wyścigu Indianapolis 500.