Eads Bridge – most drogowo-kolejowy nad rzeką Mississippi, łączący miasto St. Louis (stan Missouri) i East St. Louis (stan Illinois).
Most otrzymał nazwę po swoim konstruktorze oraz budowniczym, Jamesie B. Eadsie. Po ukończeniu budowy w 1874, Most Eads był najdłuższym mostem na świecie o całkowitej długości 1964 m. Żebrowane przęsła łukowe ze stali uznano za śmiałe posunięcie, tak samo jak użycie stali jako głównego materiału strukturalnego: był to pierwszy przypadek użycia stali na taką skalę przy tak wielkim projekcie budowlanym.
Most Eads był także pierwszym mostem, w którym użyto wsporników, nowej metody do dodatkowego wsparcia, i jednym z pierwszych do którego wybudowania użyto kesonów. Kesony używane przy budowie mostu Eads są nadal jednymi z najgłębiej kiedykolwiek zatapianych, co stało się przyczyną jednego z pierwszych wielkich wybuchów „choroby dekompresyjnej” (dawniej znana jako choroba kesonowa). Piętnastu robotników zmarło, dwóch doświadczyło trwałego kalectwa, a 77 zostało poważnie dotkniętych chorobą.